Phaedra's Whys and Wherefores

This catalog simultaneously lists and celebrates the achievements of Phaedra in the twenty years of its existence. At first blush publishing just over one hundred CDs in twenty years time may not look impressive. But it is very impressive, as you will see once you know the whys and wherefores of Phaedra. It is the purpose of this introduction to tell you about them.

In spite of the .com extension in the URL of its website (www.phaedracd.com), Phaedra is not a commercial undertaking. It is part of a non-profit organization, Klassieke Concerten vzw. It was started by one man, and it still is almost entirely the work of one man. He has no staff, not even a part-time secretary. His office is a room in his house; his storage space, another room. He does everything himself. He decides which music Phaedra will publish, often  searching out totally unknown works, including quite a few that are available only as manuscripts. He chooses the performers, in consultation with the composers if these are still alive. He takes care of the logistics of the recording sessions, and of the production process, of the covers and booklets as well as of the CDs proper. He is in charge of all publicity and of marketing Phaedra. It is impossible to justly evaluate the achievements of Phaedra without knowing it is a one-man operation.

Like most Flemish non-profit organizations, it is also a shoestring operation. There is no Maecenas with deep pockets to sponsor Phaedra. Once upon a time Phaedra received some  official subventions, but they were hardly worth the trouble of cutting the red tape to obtain them. Apart from an occasional sponsor, like the Van Hoof Foundation making the recording of all Van Hoof’s symphonies possible, Phaedra is entirely self-supporting.

And that is no mean feat, given the raison d’être of Phaedra: to publish works written between 1830 and the present by Flemish (and occasionally Belgian) composers, and to promote them world-wide. Most of these are unknown works by unknowns. And as anybody familiar with the CD trade knows, selling unknown works by unknown composers is particularly difficult: unknown, unloved. Note that it is as difficult at home as it is abroad, for Flemish national pride about their own composers is virtually nonexistent. In fact, it is sometimes easier to sell them abroad, where people are willing to listen with open ears and minds, unprejudiced by the idiotic idea that Flemish music is mediocre.

Of course it is not. Benoit and his school wrote some fabulous music, as did the generations that made the transition from late romanticism to impressionism. And since World War II there has been intense compositional activity in Flanders, some more traditional, but some cutting-edge modern as well.

In its central series, “In Flanders’ Fields”, Phaedra offers a cross-section of this huge and rich treasury. Its 76 CDs to date feature over one hundred Flemish (and Belgian) composers, with works ranging from massive choral works with soloists and orchestra over symphonies and concertos to chamber music, songs and instrumental solo works. Most of these are world premiere recordings. There is a preponderance of solo pieces and music for small ensembles, which is understandable, given Phaedra’s limited financial means. But don’t all good musicians tell us that playing chamber music is the highest form of music making?

 

Musicians! An almost equally important purpose of Phaedra is to promote Flemish performing artists. It records them, not only in the series “In Flanders’ Fields”, but also in its other series, “Phaedra Classics”, where they get to shine in works from the great repertoire. Any open-minded listener who compares these performances with some wellknown ones by big names published by major labels will readily acknowledge that they are often as good as and now and then even better than those.

Which brings us to the issue of quality. Since Phaedra publishes mainly works by unknowns and since its advertising budget is extremely limited, it can have but one selling-point: uality. Wisely, Phaedra does not stint on that. I have already praised the quality of the works it publishes and of the artists that perform them. But Phaedra also uses the most modern and advanced technology, both for recording and for digitalizing older works—Phaedra occasionally publishes older studio recordings, made mainly by the Flemish radio. It hires highly qualified technicians and for its own recordings it always rents venues that are considered most appropriate for the music to be recorded. Its artistic supervisors are mostly fine musicians themselves. Finally, the booklets that come with the  CDs are beautiful as well as informative—Phaedra has often gone so far as to commission paintings specially for its covers.

This catalog lists the results of all these efforts: recordings of nearly nine hundred works in all, large and small, by well over two hundred composers. Listen to them—they can all be downloaded from www.phaedracd.com, and most of them (excepting only those marked by an asterisk) can still be purchased as CDs.

Above all, enjoy them.

Prof. em. dr. Guy A.J. Tops

Articles about Phaedra

Prof. Annette Richards about Phaedra

"Phaedra is extraordinary. What an impressive reflection of musical life in Belgium, and Belgian music (if those are in any way distinct). A remarkable achievement."
With admiration and best wishes,
--Annette Richards

Professor of Music and Executive Director, The Westfield Center for Historical Keyboard Studies
Department of Music
Lincoln Hall, Cornell University
Ithaca, NY 14853
USA

Opinie over Phaedra

Opinie van een tevreden muziekliefhebster:
 
Het verheugt me dat Luc Famaey in de prijzen viel voor zijn jarenlange inzet voor de Phaedra-reeks. Zelf heb ik ruim de helft van de verschenen schijfjes en ik koop regelmatig extra exemplaren als cadeautje voor vrienden in het buitenland. Zijn In Flander's Fields reeks biedt muziekliefhebbers de gelegenheid om kennis te maken met de creativiteit en het culturele erfgoed van eigen bodem door vergeten pareltjes van onder het stof te halen.
 
De Landtsheer Jeanine 

L'Ultima Canzone - review

CD Phaedra Classics 292029 L'ULTIMA CANZONE

MARCO VINCO SINGS FRANCESCO PAOLO TOSTI

Uitvoerders: Marco Vinco, bass Macrí Simone, piano

Waarachtige “Fremiti d'amore” deze 18 canzoni op eigentijdse poëzie. TOSTI (1846-1916), lieveling aan het Engelse Hof van Edward VII, heeft “de Italiaanse romance bevrijd van de hypotheek van de opera; hij schonk haar originaliteit en eigen karakter” (Fr.Sanvitale). Niet zo tekstgebonden als het Duitse en Franse lied, primeert bij Tosti vooral de emotionele sfeer van het lied: uitbundige zangkunst spontaan versmolten met eenvoud van melodische lijn. Emotioneel aspect bij uitvoering blijft dan uiterst delicaat! Al te vaak nl. sneuvelt Tosti's vocale lyriek onder excessen van zgn. pure 'Italianità' in zangstijl (opera-erfenis). Marco Vinco, doorwinterd operazanger, omzeilt verstandig deze klip. Zijn nobele warme basstem, waarin de gloed van Italiaanse zon doorzindert, koestert deze melodieën met grootste zorg: zijn beheerst temperament schept festijn voor het oor! Het liedduo bekoort met (tekst D'Annunzio) verfijnd Alba sepàra dalla luce l'ombra, verleidelijk A v'ucchella (Don Giovanni op zijn best!) en ragfijn-teder wiegelied Ninna, nanna.. Poëzie van R.Mazzolla mag zingen o.m. in Puccini-verwant Tristezza, in hevig emotioneel geladen , maar beheerst Se tu non torni en bewogen Tormento. Gevoelvolle nuances kiest Marco Vinco voor mijmering rond liefdeslach en -leed, zoals in l'Ultima Canzone. In verinnnerlijkt Sogno streelt zijn onvergetelijke stem de verloren droom, die in Ideale ook sterk beroert. Vorrei morire (Italiaanse Weltschmerz-versie) is aangrijpend vertolkte finale.

Macrí Simone doordrengt de ganse opname met haar pianistiek, interpretatief en inspirerend talent. Gave liedkunst!

Els Baert-Van den Eynde – Periodiek – Tijdschrift van het Vlaams Geneeskundigen Verbond – 4de trimester 2014

Jan Dewilde on "20 years of Phaedra"

Vandaag, dames en heren, is het de honderdste verjaardag van de sterfdag van Edgar Tinel: hij overleed op 28 oktober 1912, in de directeurswoning van het Brussels Conservatorium, aan de gevolgen van een leverkwaal. Tinel was een internationaal gevierd componist; zijn oratorium Franciscus werd vele honderden keren uitgevoerd en ging letterlijk de wereld rond; hij speelde een eminente rol in de hervorming van de kerkmuziek, en met het Lemmensinstituut en het Conservatoire royal in Brussel leidde hij twee belangrijke muziekhogescholen. Een grote mijnheer dus, een van onze belangrijke componisten. Voor zover ik heb kunnen nagaan, speelt  Klara vandaag geen minuut muziek van Tinel. Vandaag wijdt men wel de hele namiddag en vooravond, van 1 tot 8, aan Glenn Gould, ter gelegenheid van diens 80ste geboortedag, zo vermeldt de Klara-website. Is Glenn Gould dan geboren op Tinels sterfdag, vandaag op 28 oktober? Ik heb het voor u opgezocht: Gould werd geboren op 25 september 1932. Maar vandaag, op de honderdste verjaardag van Tinels dood, programmeert men dus wel 7 uren Glenn Gould  en geen seconde Edgar Tinel.

Mijn bijdrage aan deze feestelijke namiddag zal kort zijn, dames en heren: Luc Famaey heeft me uitdrukkelijk gevraagd om geen Thebaanse loftrompet te steken, noch met het wierrookvat te zwaaien. En daar sta je dan, als feestredenaar. Ik hoop dat ik hem met wat volgt toch kan plezieren en, vooral, dat ik duidelijk kan maken - voor zover dat in dit gezelschap nog nodig is - wat Famaey met zijn label Phaedra heeft gerealiseerd.  

Read more ...

Composer Frits Celis on "20 years of Phaedra"

Toen ik een tijdje geleden aan Luc Famaey vroeg om vandaag een woordje tot u te mogen richten, heeft hij schoorvoetend toegestemd, want hij wil nooit in het zonnetje geplaatst worden.

Het getuigenis van Claude Debussy indachtig - "avoir quelque chose à dire, rend souvent timide" - verkiest Luc een onopvallend plekje in de schaduw. Ik heb hem dus beloofd enkel zijn zonden op te sommen. Maar vermits ik zijn privaat leven als even schaduwrijk ervaar, heb ik mijn gelofte verbroken en er mij noodgedwongen toe beperkt om tenminste zijn moeilijk te overschatten artistieke verdiensten het volle zonlicht te gunnen. Ik vraag hem dus nederig om verontschuldiging voor die woordbreuk.

Luc Famaey is bewust conservatief ingesteld, althans wat ons Belgisch muziekpatrimonium betreft. Het woord "conservatief" gebruik ik hier echter allerminst in negatief-denigrerende zin, maar in zijn oorspronkelijke betekenis, naar het Latijnse woord "conservare": dus bewaren, en, meer bepaald wat Luc Famaey betreft: verzorgen, en datzelfde patrimonium met grenzenloze toewijding blijven koesteren.

Read more ...